Misri, kelner z Jodhpuru – wszystkiego nauczyłem się sam

Urodziłem się na pustyni. W wiosce leżącej za Jaisalmerem, przy granicy z Pakistanem. Nic tam nie ma. Tylko piasek i wielbłądy.

Misri - kelner z Jodpuru Foto: D. Jaworska
Misri – kelner z Jodpuru
Foto: D. Jaworska

Domy budowane były z gałęzi z buszu i okładane krowimi plackami suszonymi na słońcu. Chroniły nas przed piaskiem i chłodem nocy.

W wiosce mieszkało jakieś sto pięćdziesiąt osób.
Szkoły? Nie, tam nie ma szkół.

Przyjechałem do Jodhpuru gdy miałem 13 lat. Ze środka pustyni, gdzie spędziłem całe życie, prosto do miasta.
Nie znałem Hindi ani angielskiego.

Tak, Hindi też nie znałem.
Tam u nas, na pustyni, mówiło się naszym językiem.
Hindi nauczyłem się już tu, w Jodhpurze, a angielskiego uczyłem się od turystów, gdy zacząłem pracować w hotelu.

Dobrze mówię? Dziękuję.
Mówię, czytam, liczę. Jestem z tego dumny. I nauczyłem się wszystkiego całkiem sam.
To mój sukces, dzięki temu mogę tu być.
Ja – Misri, chłopak z pustni.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s